<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d13118948\x26blogName\x3dabout+exotic+cars\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://jeroenolthof.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://jeroenolthof.blogspot.com/\x26vt\x3d-2947955740511826778', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Welcome to "About exotic cars". A news- and photoblog about exotic cars, common cars and car experiences.

Friday, February 10, 2006

Zaterdag 4 februari

Om 6 uur wakker geworden en toch nog even blijven liggen tot half zeven, het begon buiten al licht te worden en dan vind ik het nog net te vroeg om al aan de wandel te gaan. Om 7 uur dan toch maar naar de gemeenschappelijke badkamer om me te wassen, tandenpoetsen e.d. Je kent het wel, het traditionele ochtenritueel. Leendert was inmiddels ook wakker geworden. Leendert was gisteren aan het eind van de middag aangekomen per Qantas vlucht vanuit Londen na een stopover in Singapore van een dag. Hij vertelde dat hij behoorlijk moe was van de vlucht maar voor zijn gevoel toch behoorlijk lang geslapen had terwijl ook hij er om 20.00 in lag. Ook wist Leendert me te vertellen dat hij met TravelActive naar Nieuw-Zeeland was gekomen om hier drie maanden te gaan rondtrekken en wat te gaan werken op een boerderij.

We besloten om samen de stad te gaan verkennen. Om 07.20 stonden we buiten op zoek naar het ontbijt. Om het hoek had ik gisteren al een Koreaanse supermarkt gezien, wellicht had deze een lekker ontbijt bestaande uit verse broodjes, beleg en aanverwante zaken. Helaas was het een beetje een tegenvaller voor het ontbijt. De Koreaanse beste man had veel Koreaanse, Japanse en Chinese producten alsmede de standaard supermarktproducten, maar geen brood. Bummer… Toch maar even verder gelopen naar Queens Street, het kloppende hart van de stad. Daar kwamen we al gauw de McDonalds, Burger King, Wendy’s en Dunkin Donuts tegen. Niet echt goed voor de vroege ochtend. Ook de broodjes van de duur-uitziende-bakkerij bleken duur te zijn en dus kwamen we uit bij de Subway. Inmiddels mijn tweede bezoekje in een kort tijdsbestek maar voor Leendert de eerste keer, een heel avontuur. Ik nam een cheese steak footlong 30cm broodje. Een prima maagvulling voor ontbijt en lunch. Vervolgens kwam van de man achter de balie de intelligente vraag of ik ook kaas op het broodje wil. Ik denk, de naam van het broodje is toch niet voor niets “Cheese Steak”. Het zal wel aan het vroege tijdstip liggen. Vervolgens zijn we teruggelopen naar het hostel en hebben we op het dakterras de maaltijd genuttigd. De Subway zat in een Star Mart, een kleine supermarkt. Overigens zit er om de paar honderd meter wel een Star Mart en dus ook een Subway, ideaal.

Na het eten terug naar de kamer om eens te gaan overleggen wat we gingen doen vandaag. Ik wilde wel iets actiefs gaan doen en dus besloten we om fietsen te huren en deze mee te nemen op de ferry naar Devonport. Devonport ligt op een schiereilandje op twaalf minuten varen. We kregen de fietsen een kwartier langer mee en hadden afgesproken deze om vier uur weer te retourneren. Eenmaal aangekomen zijn we langs het water gereden tot we een groot grasveld tegenkwamen waar men cricket aan het spelen was. Na het bestuderen van de sport snap ik er nog steeds niks van. Iemand komt hard aanlopen en gooit de bal naar iemand met een slag-ding. Volgens mij moet de werper een van de drie paaltjes raken die achter de man met het slag-ding staat. Als de man met het slag-ding de bal dan ver weg slaat wordt er gejuicht en gaat de bal het hele veld rond… Ik snap er nog steeds niets van…

In Devonport ligt ook een heuvel vanwaar je een perfect uitzicht hebt over de stad Auckland, het dorpje Devonport, de Harbour Bridge en de gehele baai waarin Auckland ligt met onder andere de eilanden Great Barrier Island, Waiheke Island, Motutapu Island en Rangitoto Island. Mooie kleuren blauw water gaven mooie foto’s. Ik heb er inmiddels al zo’n 79 sinds vertrek gemaakt. Na de “beklimming” van de heuvel teruggefietst naar het centrum van het dorpje en bij de plaatselijke drogisterij de waterfles gevuld, je drinkt flink wat op zo’n warme dag. We hebben ook even gevraagd waar we een supermarkt hier kunnen vinden, er bleek achter het winkelcentrum een grote New World supermarkt te zijn, vergelijkbaar met een supermarkt zoals we die kennen in Nederland alleen dan een stuk groter. Bij de supermarkt hebben we voor ’s avonds wat brood, ham en bier gekocht. We hebben ons goed laten voorlichten wat nou typisch Nieuw-Zeelands bier is. Als je in Nieuw-Zeeland bent ga je natuurlijk geen Heineken, Grolsch of zelfs Hollandia bier drinkenl. In Nieuw-Zeeland is het zo dat als je er ook maar iets jong uit ziet je identiteitsbewijs moet laten zien. Ik dacht dat niet nodig te zijn totdat men me er naar vroeg bij de kassa. Ik had natuurlijk geen paspoort mee en Leendert ook niet. Dus liet ik mijn OV-studentenkaart maar zien. Het werd nog geaccepteerd ook… Eenmaal buiten konden we er wel om lachen. Twaalf flesjes Tui, 2 appels, een half brood en een pakje ham rijker stapten we weer op onze fiets en gingen we westwaarts naar de andere kant van het dorpje. Op een gegeven moment kwamen we bij de marinebasis en konden we dus niet verder. Gelukkig bood het grasveld aan het water in combinatie met een perfect uitzicht op de skyline van Auckland uitkomst en genoten we van een broodje en een biertje.

Tegen een uurtje of drie hadden we alles wel gezien wat er te zien viel en pakten we de boot terug naar Auckland. Omdat we in Auckland nog wat tijd over hadden besloten we ons te wagen tussen het drukke verkeerd in Queen Street en fietsten we uphill voorbij Aotea Square, hèt uitgaanscentrum bij uitstek van Auckland. We besloten op zoek te gaan naar Wakefield Street, een zijstraat van Queen Street. Wakefield is namelijk de straat waar mijn kamer vlakbij was. Ik was er wel benieuwd naar aangezien ik dan wist hoe ik de volgende dag zou moeten lopen. In Auckland wil het nog wel eens gebeuren dat men op een kruising slechts één keer aangeeft welke straat je kruist. Zo kan het dus gebeuren dat je je straat voorbij fietst. Op een gegeven moment had ik het gevoel dat we er voorbij waren gefietst en besloten we om downhill terug te fietsen naar de haven om de fietsen weer in te leveren. Toen zagen we wel aan de rechterkant Wakefield Street. Nou ja, dat kwam dan morgen wel. Ik zag wel dat het een vrij steile weg omhoog was… Dat beloofde wat voor morgen met twee zware tassen. Downhill ging lekker snel en we hoefden alleen te remmen. Het was een hele belevenis om door het zeer drukke verkeer te fietsen en ook nog eens niet de neiging te willen hebben om ineens naar rechts te gaan aangezien men hier links rijdt. Daar moesten we aan wennen aangezien je normaliter eerst naar links kijkt, dan naar rechts en dan weer naar links. Als de auto’s dus links rijden is dat precies andersom, rechts, links, rechts.

Na het inleveren van de fietsen hebben we bij Starbucks nog even een frappuccino gehaald. ’s Avonds in het hostel hebben we nog wat brood met een biertje genuttigd en Leendert had nog zin in spaghetti dus die haalde voor iets van 6NZ$,3,37 euro ongeveer, een bord spaghetti. Eten kan je sowieso vrij goedkoop doen omdat de stad helemaal ingesteld is op backpackers. Ik heb al bij een foodcourt een bord met red snapper filet, patat en salade gezien voor 7.50NZ$, omgerekend een euro of 4. Bij een bepaalde Subway krijg je op vertoon van je collegekaart die ik nog niet heb zelfs gratis een koekje en drinken!

Rond een uurtje of 8 waren we beide erg moe en gingen we even op bed liggen. Het was niet eens de bedoeling om te gaan slapen maar toch sliepen we allebei al erg snel.

0 Comments:

Post a Comment

<< Home

 
Free counter and web stats