<body><script type="text/javascript"> function setAttributeOnload(object, attribute, val) { if(window.addEventListener) { window.addEventListener('load', function(){ object[attribute] = val; }, false); } else { window.attachEvent('onload', function(){ object[attribute] = val; }); } } </script> <div id="navbar-iframe-container"></div> <script type="text/javascript" src="https://apis.google.com/js/plusone.js"></script> <script type="text/javascript"> gapi.load("gapi.iframes:gapi.iframes.style.bubble", function() { if (gapi.iframes && gapi.iframes.getContext) { gapi.iframes.getContext().openChild({ url: 'https://www.blogger.com/navbar.g?targetBlogID\x3d13118948\x26blogName\x3dabout+exotic+cars\x26publishMode\x3dPUBLISH_MODE_BLOGSPOT\x26navbarType\x3dBLACK\x26layoutType\x3dCLASSIC\x26searchRoot\x3dhttp://jeroenolthof.blogspot.com/search\x26blogLocale\x3den_US\x26v\x3d2\x26homepageUrl\x3dhttp://jeroenolthof.blogspot.com/\x26vt\x3d-2947955740511826778', where: document.getElementById("navbar-iframe-container"), id: "navbar-iframe" }); } }); </script>

Welcome to "About exotic cars". A news- and photoblog about exotic cars, common cars and car experiences.

Saturday, April 15, 2006

Bungyjumpen

Ik zou nog even verslag doen van het bungyjumpen.

Vorige week vrijdag 7 april was het dan eindelijk zover. We waren met een groepje van 5: Sari, Ossi en Tuomas uit Finland, Mehmet uit Duitsland en ik stonden om 13.00 voor het International Student Center op Wakefield Str. te wachten op het busje dat ons naar de Harbour Bridge zou brengen. Bij het ISC stond Megan uit de VS nog te wachten. Met z'n 6-en totaal dus. De rit naar de brug duurde ongeveer 10 minuten en iedereen had er veel zin in!

Bij de brug was het kantoortje van AJ Hackett, het bedrijf dat de bungyjumps organiseert. Van zo dichtbij is zo'n brug toch wel erg groot en erg hoog. Veertig meter klinkt dan niet veel maar dat is het toch best wel. Binnen in het kantoortje werd ons certificaat annex contract uitgeprint en die moest je ondertekenen zodat je er mee akkoord gaat dat zij niet verantwoordelijk gesteld kunnen worden als je doodgaat enzo bla bla bla.

Vervolgens kreeg je een tuigje aan. Dit was voornamelijk zodat je in een zithouding kon hangen bleek aan het eind. Het werd tijd om naar de brug te gaan. Er waren nog twee Kiwi meisjes bij gekomen en er gingen 3 begeleiders mee. Een begeleider om alles te filmen vanuit een speciaal huisje en twee om de jumps te verzorgen. De wandeling naar de "pod" was 1 kilometer. De pod is een soort van huisje die onder het wegdek van de brug hangt waar je dan vanaf springt en alles goed kan vanuit bekijken.

Ik mocht als eerste. Ik moest zitten op een metalen stoel. Erop komen ging nog wel maar er weer afkomen ging wat moeilijker. Je kreeg twee steunen om je benen en daarna komt een grote pilon aan je voeten te hangen met het elastiek. Ongelovelijk dat een lang elastiek je vast houdt en dat die steunen niet van je benen afschieten. Er was een rood koord waar ik aan moest trekken na 3-4 swings (dat je op en neer gaat) en daarmee kom je dan in een zitpositie te hangen, vandaar dat tuigje dus.

Het was tijd om naar het springplateau te gaan wat niet meer was dan een plankje van 30x40 cm. Die pilon die om je benen zat trok je enigszins naar beneden, je voelde dat het om je benen zat. Er werd gevraagd of je een mooie sprong voorwaarts kon maken. Ik dacht bij mezelf dat dat nogal moeilijk ging worden. Enfin, ik mocht springen, nog even zwaaien naar de camera's voor het thuisfront en hop daar ging ik. Ik dacht toen ik sprong waarom doe ik dit in godsnaam maar op het moment dat ik naar beneden suisde was het alleen maar vet en supertof. De adrenaline giert door je lichaam. Je gaat recht op het water af maar raakt het net niet. Echt retecool. Na 5 jumps besloot ik om maar eens aan het koord te trekken. Het kwam niet los helaas, ik trok niet hard genoeg helaas. Dus ik werd onderste boven naar boven getrokken en toen ik bijna boven was konden zij de pin er uit trekken zodat ik in de zitpositie kwam te zitten. Lachen, voor nog 2 meter. _O-

Het elastiek werd vervolgens afgedaan van de benen en je kon weer vrij rondlopen. Wat een enorm ervaring, dit ga ik absoluut nog eens weer doen. Veertig meter klinkt misschien niet hoog maar het is nog best een hele hoogte.

Nadat de andere 7 waren geweest gingen we via de andere kant van de brug terug naar het vasteland / begin van de brug. Tevens werden we op de terugweg wel vastgemaakt en op de heenweg niet terwijl het behoorlijk waaide. In het kantoortje hebben we een dvd gekocht met z'n 6-en voor 9 euro per persoon. Erg goedkoop dus en leuk om je sprong nog eens weer te zien.

Hierna werden we weer teruggebracht naar AUT en hebben we nog wat nagepraat. Foto's zijn te zien op: Bungyjump

1 Comments:

Anonymous Ellen said...

Harstikke top dat je bent gesprongen, ik zou het je niet na doen. Vond je het echt niet eng??????
Nu nog even een verslag van Australie!!
Ellen

April 26, 2006 at 4:36 PM

 

Post a Comment

<< Home

 
Free counter and web stats